- Green Transition in Energy and Transport: Towards Ecomodernity
- Civil Society in the Age of Monitory Democracy 
- The Origins of the Regime of Goodness: Remapping the Norwegian Cultural History
- read more...
- Ecomodernity as a Cultural Programme: Combining Green Transition with an Educational Paradigm Shif
- “David Sloan Wilsons humanistiske biologi” in Finnes det altruisme?
- Intellektuelle som et ‘moralsk felleskap’: en glemt historie om Komiteen for Arbeideres forsvar (KOR)
- read more...
-  Novella, The Opera for 135 KR in Site Seeing
- Irish Comic Writing
- Wild Women
- read more...
- Arne Naess Symposium, 8 September 2016
- Renewing the Nordic Model 12-13 October 2016
-  Fostering Prosociality in a Competitive World 2-5 September 2016
- read more...
- Member of the editorial Board of Przeglad Humanistyczny (The Humanist Review)- since December 2016
- Member of the Board of the Evolution Institute, Florida, US - since May 2016
- Member of the board of the International Children Art Museum in Oslo - since May 2016
- Director of the Arne Næss Chair in Global Justice and the Environment Oslo University
- read more...




Nina Witoszek is currently research professor (forskningsleder) at the Centre for Development and the Environment at Oslo University. Prior to her work at SUM, she taught comparative cultural history at the National University of Ireland in Galway (1995-1997) and the European University in Florence (1997-1999). She held fellowships at the Swedish Collegium of the Advanced Studies in the Social Sciences in Uppsala (1993), Robinson College, Cambridge (1995) and Mansfield College, Oxford (2001) and visiting professorship at Stanford University (2010).

Nina Witoszek is also a fiction writer (under the pen name Nina FitzPatrick). She is best known for the infamous collection of short stories, Fables of the Irish Intelligentsia (1991), which won the Irish Times-Aer Lingus Award for fiction in 1991. The prize was subsequently withdrawn when she couldn’t prove her Irish ancestry. Until 2001 her fictional work – including The Loves of Faustyna (1995) and Daimons (2003), as well as several well film scripts – was written together with her late husband Pat Sheeran. She is also a script writer of a series of documentary films about iconic Norwegian heroes and thinkers, such as Fridtjof Nansen, Arne Naess, and Thor Heyerdahl.

Witoszek is the recipient of the Norwegian Freedom of Expression Foundation (Fritt Ord) Award for “bringing Eastern European perspectives to the public debate in Scandinavia.” In 2006 she was chosen by the Norwegian daily Dagbladet as “one of the 10 most important intellectuals in Norway.”
 




Polska literatura w Norwegii

„W purytańskich czasach mówić o ciele było rzeczą nadmiar wstydliwą.

Dziś rzeczą nadmiar wstydliwą jest mówienie o duszy”  Nina Witoszek

 


 
Nina Witoszek-Fitzpatrick mieszka w Irlandii i w Norwegii od 1980tych, i laczy pisarstwo z praca naukowa i dzialalnoscia publicystyczna. Obecnie jest profesorem historii kultury w SUM - Centrum Rozwoju i Środowiska - na Uniwersytecie w Oslo, a takze „visiting professor” w Stanford.

Nina Witoszek debiutowala jako „irlandzka pisarka” (pod pseudonimem „Nina FitzPatrick”), wydajac kolekcje opowiadan „Fables of the Irish Intelligentsia” (Peneguin 2003), ktora otrzymala prestizowa nagrode The Irish Times and Aer-Lingus. Jej dwie nastepne powiesci, „The Loves of Faustyna (1995) i „Daimons” (2002) zostaly przetlumaczone na norweski. Witoszek-FiztPatrick napisala rowniez scenariusze do filmów: Tallking to the Dead (RTE, rez. David Power), The Fifth Province (rez. Frank Stapleton, nagroda publicznosci na Film Flagh 2000), The turbulent Zone(NRK, rez. Piotra Chołodziński), , Aqua (RTE, rez. Frank Stapleton),), Boxing Arne Naess ( NRK, rez Piotr Kuzinski)). Med retten til å drømme: Siste intervju med Thor Heyerdahl (Prawo do marzeń: ostatni wywiad z Thorem Heyerdahlem)(Rez. Piotr Kuzinski) oraz „Nansen vår samtidige” („Nansen nasz Wspolczesny”) (NRK, 2005) Obecnie Witoszek pracuje nad dwoma dwa dużymi projektami: Operacja Opera, pierwszy norwesko-polski kabaret-laboratorium ( z Davidem Chocronem i Helge Ibergiem), przygotowywany dla Norweskiej Opery w Oslo Opera (premiera jesienią 2011) oraz Nordkalotten, komedia muzyczną, przygotowywaną dla teatru Oslo Nye (premiera wiosną 2011).

Nina Witoszek jest rowniez spiritus movens serii sympozjow laczacych temat humanizmu i ekologii. Jednym z z najciekaszych wydarzen w tej serii byla konferencja „Humanism for the 21st century: Perspectives East and West”, która odbyło się w dniach 4-5 czerwca 2004 roku na Uniwersytecie w Oslo i w Muzeum Kon-Tiki. W sympozjum wzięło udział wielu badaczy z całego świata, Polskę reprezentował m.in. redaktor naczelny Gazety Wyborczej Adam Michnik z odczytem „Erasmus of Rotterdam looks at the World”. Wiktor Jerofiejew wygłosił prelekcję „The Crisis of Humanism in Russian Culture”, zaś Andrei Pleşu “Humanism for the Weak”. Ze strony norweskiej udział brali: Johan Galtung, Per Egil Hegge oraz oczywiście sama Nina Witoszek.

W maju 2005 roku Nina Witoszek otrzymała z rąk przewodniczącego fundacji Fritt Ord (Norweskiej Fundacji Wolnego Slowa) Francisa Sejersted nagrodę tejże organizacji za wprowadzenie wschodnioeuropejskich perspektyw do debaty publicznej w Skandynawii w pracy naukowej, artykulach w gazetach, powieściach i scenariuszach filmowych.

Nina Witoszek, probuje spojrzec na Norwegie z ukosa, ironicznie, ale tez z podziwem, rozprawiajac sie przy okjazji z polskim romantyzmem i europejska indolencja. Podobnie jak jej pierwsza, glosna ksiazka o Norwegii (Norske naturmytologier: fra Edda til Arne Naess „Norweskie mitologie natury”, 1998), jej ostatni polemiczy pamflet, „Verdens beste land” (Nalepszy kraj swiata”, 2009) – wywolal burzliwe kulturowa debate w calej Norwegii. Kontrowersyjnosc jej pisarstwa przeklada sie na liczbe przeciwnikow i zwolennikow: w norweskiej blogosferze istnieje osobliwy „fan club” Niny Witoszek, gdzie nawej jej zacieci przeciwnicy porownuja jej pioro z najlepszym norweskim eseista Georgiem Johansenem. Witoszek jako pierwsza Polka, posiada wlasna szpalte w najwiekszym norweskim dzienniku Aftenposten. W 2006, jako jedna z dwóch kobiet, znalazła się na liście dziesięciu najwybitniejszych intelektualistów w Norwegii, stworzonej przez norweski dziennik Dagbladet.